De regulator profiteert de rijken, deel één

Zo kan Diamond Registry u helpen diamanten te kopen als een professional: een interview met Nissan Perla

1. "The Scourge of Upward Redistribution", door Steven Teles, in National Affairs, gaat in op de kwestie van de Amerikaanse welvaartsongelijkheid in de Verenigde Staten en wijst op iets heel belangrijks - terwijl enige ongelijkheid de resultaat van ondernemersvaardigheden, innovatie en productiviteit, veel is het resultaat van overheidsinterventies die rijkdom herverdelen in de piramide.

2. Het zou me niet verbazen dat het grootste deel van de herverdeling via gepolitiseerde markten opwaarts is, niet neerwaarts. Zeker, grote bedrijven aan het begin van de vorige eeuw begrepen dat dat mogelijk was. Zoals socialistische historicus Gabriel Kolko opmerkte in The Triumph of Conservatism, bundelden deze bedrijven zich om een ​​aantal van de meest geprezen "Progressive" regelgevingsprogramma's in de geschiedenis door te drukken.

3. De resultaten waren dat markten minder concurrerend werden en het aandeel van de rijkdom in het grootbedrijf nam toe. Regelgeving belemmerde de concurrentie en bevoordeelde de gevestigde Big Boys. Programma's die vaak met de beste bedoelingen worden voorgesteld, kunnen contraproductief zijn voor de doelen die ze willen bereiken.

4. Teles merkt op: "Een groot deel van de spanning tussen gelijkheid en economische dynamiek verdwijnt wanneer we ons richten op ongelijkheid die wordt veroorzaakt door overheidsbeleid dat de markttoewijzing van middelen verstoort ten gunste van de rijken - wat we kunnen noem 'opwaartse herverdelingshuren'. Deze huurprijzen zijn groot en groeiend, veroorzaakt door inherente tekortkomingen in democratisch bestuur die het gebruik van de staat vergemakkelijken om de reeds bevoordeelde te verrijken. Als hoogwaardige ongelijkheid niet wordt verminderd door de manieren te verwijderen waarop de rijken de staat gebruiken om middelen uit de rest te extraheren van de samenleving zullen de ongelijkheden waarvan conservatieven denken dat die rechtvaardig zijn - die welke voortvloeien uit innovatie en hard werken - in gevaar zijn. Kortom, ongelijkheid wordt een bedreiging voor de vrije uitwisseling zelf. "

5. De armen en machtelozen profiteren zelden van gepolitiseerde markten. Zodra markten politiek gecentraliseerd zijn, bepalen politici, niet marktkrachten, de uitkomsten. Terwijl de politieke klasse lippendienst betaalt aan de armen en machtelozen, zijn het de rijken en machtigen die uiteindelijk worden gediend.

6. Dit gebeurt voornamelijk op twee manieren. Ten eerste kunnen de rijken en machtigen het zich veroorloven om politiek te lobbyen. Ze financieren campagnes. Ze hebben daadwerkelijk toegang tot politici. Ze kopen lobbyisten om namens hen te handelen. Ze spannen rechtszaken in en huren dure advocaten in om het beleid in hun richting te duwen. Dit scheeft het wetgevingsproces in hun voordeel af, dus wetten hebben de neiging om weer te geven wat ze willen. [! 22569 => 1140 = 1!

7. Ten tweede, wanneer een wet wordt opgelegd, moet deze worden gehandhaafd. Het handhavingsinstituut staat open voor het vastleggen van regelgeving, wat betekent dat degenen die gereguleerd worden prikkels hebben om feedbackmechanismen te gebruiken om te beïnvloeden hoe wetten worden gehandhaafd of geïnterpreteerd. De typische consument heeft geen idee wat de FDA doet of denkt te doen. Farmaceutische bedrijven daarentegen weten precies wat er gebeurt en leveren snel input.

8. Teles wijst erop "we hebben een explosie in voorschriften gezien die voordelen boven aan de inkomensverdeling ten goede komt." Hij onderzoekt hoe dit gebeurt in inkomensongelijkheid.