Duizenden Vietnam krijgsgevangenen vechten voor ziektekostenverzekering

Hier is de echte reden dat u meer betaalt voor mooie koffie

1. Zijn geloof in de Verenigde Staten is besmettelijk. Hij heeft de hoop van zoveel immigranten - dat dit het land van gerechtigheid en kansen is. Ja, ik hoop dat we op tijd het juiste doen voor deze mannen die zoveel hebben verloren voor ons land. Ik sta op om zijn hand te schudden; het is niet vaak dat ik een held ontmoet. Als je steun wilt tonen aan Mr. Khao en alle Laotiaanse krijgsgevangenen die willen worden erkend als veteranen, teken dan en deel de change.org-petitie die we hier zijn gestart.

2. Wist u dat u voor dit land in een vreemd land zou kunnen vechten, 12 jaar lang POW kunt zijn, als gevolg daarvan PTSS kunt krijgen en nog steeds voordelen voor veteranen kunt onthouden?

3. "Jarenlang vlogen overal kogels", zei mijn zachte vriend terwijl hij tegenover me zat in een kantoor in Minnesota. Ben je gewond geraakt, vraag ik. "Ja, ik ben twee keer neergeschoten." Heb je ooit een Purple Heart gekregen? "Nee", zegt hij "nooit". [! 22932 => 1140 = 1!

4. Mijn vriend vertelt me ​​meer over de zeven jaar dat hij voor de CIA heeft gewerkt, een brutale periode van opschudding en dood voor zovelen. Maar hij is erg trots op zijn rol, hij vertelt me ​​eens dat hij negen neergeschoten Amerikaanse piloten kon redden van gevangenneming. Hij vertelt over zijn training op militaire bases in Texas, Georgia en Kentucky.

5. Wat gebeurde er na die zeven jaar? "Ik werd 12 jaar in een krijgsgevangenenkamp gezet. Het was erg hard. We moesten 12 uur per dag werken met heel weinig voedsel en geen medicijnen. Veel mannen stierven. Ik was een van de laatste die ze vrijlieten Toen vloog de Amerikaanse ambassade mij hierheen. "

6. De reden die de Amerikaanse regering geeft om mijn vriend en de naar schatting 14.000 resterende Vietnam krijgsgevangenen zoals hij niet te voorzien van een ziektekostenverzekering, is omdat ze in Laos zijn geboren. Tijdens het conflict in Vietnam was Laos technisch gezien een neutraal land. Hoewel Noord-Vietnam hiermee pronkte door hun primaire bevoorradingslijnen via Laos te vestigen, wilde de Amerikaanse regering het Verdrag van Genève niet tarten door soldaten in een neutraal land te stationeren.

7. Wat was het antwoord? Een geheime oorlog. Ten eerste was er een nauwe coördinatie met het Laotiaanse koninklijke leger. Uiteindelijk wilde de CIA directe controle, dus rekruteerden ze duizenden Laotiaanse soldaten, leerden ze Engels, brachten ze naar de Verenigde Staten voor training en zetten ze in het geheim in om de kritieke toevoerlijnen te verstoren.

8. "Zo velen van ons hebben een posttraumatisch stresssyndroom", vervolgt de heer Khao, ooit regimentscommandant voor een van de vele door de CIA geleide speciale guerrilla-eenheden. "Zie je, we vochten ook tegen onze eigen mensen." En ik realiseer me dat ze daardoor hun huis verloren.

9. Mr. Khao schat dat 25.000 door de CIA geleide soldaten naar de Verenigde Staten zijn gevlogen en burgers zijn geworden nadat ze eindelijk zijn vrijgelaten uit de krijgsgevangenkampen.

10. De afgelopen twee jaar heeft de heer Khao contact opgenomen met elke wetgever die hij kan vragen om officiële erkenning en veteranenvoordelen voor deze duizenden Amerikaanse burgers die soldaten waren voor de geheime oorlog van de CIA in Laos. Tot nu toe is er niets gebeurd.

11. Mijn vader en zijn broers vochten allemaal in Vietnam, één kwam niet terug. Ik denk aan hoe deze zeer verschillende mannen ooit wapenbroeders waren, verenigd in het riskeren van alles om voor ons land te vechten.

12. "De soldaten begrijpen het", zegt de heer Khao. "Ze weten dat het onrechtvaardig is en zeggen dat ik moet blijven spreken, op een dag zal de regering luisteren en dit rechtzetten." Hij zit tegenover me met zijn rustige waardigheid en klemt zijn handen op: "Maar we worden elke dag ouder. Velen van ons hebben niet eens een ziektekostenverzekering. We hebben bijna geen tijd meer."

13. Nog steeds is de heer Khao hoopvol. Na jaren werk weet hij dat er nu meer aandacht is voor de Laotiaanse soldaten. Verschillende Amerikaanse Special Forces Associations hebben brieven geschreven waarin ze vroegen om militaire voordelen voor hun broers uit Laos. De staat Minnesota heeft hem onlangs geëerd voor zijn jarenlange dienst aan de mensen van Minnesota, zijn dienst in de geheime oorlog en zijn inspanningen om officiële aandacht voor de veteranen te krijgen. "Ik zal het blijven vragen tot we het juiste doen", zegt hij.