Leven met diabetes in Canada: is gezondheidszorg echt gratis?

De onderste regel

1. Waar het op neer komt, is dat degenen die dat willen, het uit eigen zak moeten betalen. Onder het huidige systeem kan het jaren duren voordat CGM's een must-have worden voor Canadezen. Wat het meest alarmerende is, is het simpele feit dat apparaten die uiteindelijk zouden kunnen voorkomen dat een gezondheidszorg op de weg wegvloeit, waarschijnlijk voor iedereen behalve de meest gelukkige Canadezen verboden terrein blijven.

2. Net als in de VS moeten er veranderingen plaatsvinden in Canada. Canadezen hebben echter de neiging om het systeem de bus te laten besturen. Dat wil niet zeggen dat er nog geen mensen zijn die geweldig advocacywerk doen. Ze zijn daar, slog door de bureaucratische slush en systeemijsheid.

3. Hoewel Canada qua geografische omvang iets groter is dan de VS, is de bevolking kleiner dan die van Californië. Met de bevolking verspreid zoals het is, en de verschillende provinciale dekkingen, moeten die paar dappere voorstanders zich op de een of andere manier laten horen - zeker een logistieke uitdaging om de inspanningen te coördineren om de diabetesmythen te verdrijven en verandering te initiëren in een land dat vaak afkerig is van dergelijke verandering .

4. Onze buren ten zuiden van de grens hebben voorspraakrecht. Een pluim voor de DOC in het werk dat ze hebben gedaan om een ​​verenigde stem te organiseren, die het verschil maakt in de diabetesgemeenschap. Naast onze eigen belangenbehartiging, kan ik alleen maar hopen dat veranderingen die plaatsvinden in de VS over de grens zullen lopen, wat een positief verschil zal maken in Canada.

5. En nu kent u enkele basisprincipes over gezondheidszorg in Canada. Als er een les te leren is, is deze van de Canadese Tommy Douglas, de vader van de Canadese Medicare:

6. We hebben onlangs een serie over diabetes overal ter wereld gelanceerd, omdat hoewel diabetes geen onderscheid maakt, het leven met diabetes er heel anders uitziet, afhankelijk van waar ter wereld je bent. We zijn begonnen met Mike, een Britse ex-pat die in Spanje woont, gevolgd door Anke uit Duitsland. Vandaag brengen we je Jamie, uit het Great White North of Canada, Canada!

7. Jamie Naessens woont in een klein stadje in Ontario en werkt in Toronto. Ze is de moeder van een twintiger en is getrouwd met een Amerikaanse ex-pat. Jamie leeft al 21 jaar met diabetes type 1 en pompt nu al vier jaar. Maak je vast terwijl ze ons meeneemt op een korte rondleiding over hoe het is om te leven met diabetes in Canada ...

8. Een gastpost door Jamie Naessens

9. Dus, Canadezen zijn bijna hetzelfde als Amerikanen, nietwaar? Behalve dat ze gratis gezondheidszorg hebben, toch?

10. Rondhangend in een stad als Petawawa, zou je kunnen horen:

11. "Dus, hoe gaat het, eh?" (Dus, hoe gaat het?)

12. "Als je er een hebt, heb ik een ... loonie ($ 1 munt, genoemd naar de loon erop gegraveerd) nodig voor die parkeermeter, of een toonie ($ 2 munt, mooi rijmend met de gek) als we hier nog langer wachten op die endo-afspraak. "

13. "Laten we daarna naar Timmies (Tim Horton's - Starbucks of Canada) gaan voor een dubbele dubbele" (koffie, dubbele room, dubbele suiker).

14. En tot slot, wie kan niet houden van een land dat plaatsen heeft met namen als Spread Eagle, Conception Bay en Dildo. Werkelijk! Ik maak geen grapje.

15. Nou, nu ik hopelijk uw aandacht heb, gaan we terug naar de kwestie van gratis gezondheidszorg. Het is een leuk idee en het wordt inderdaad door de belasting ondersteund, maar helaas is het geen gratis ritje.

16. De meeste mensen die door diabetes zijn aangeraakt, weten al dat Canada de geboorteplaats is van insuline en de ontdekker ervan, Dr. Frederick Banting, dus moet diabeteszorg niet een stralend juweel zijn? Wel, misschien zit er een beetje aanslag op die kroon.

17. Men zou zich redelijk kunnen afvragen, wat valt er onder de gezondheidszorg, ondanks provinciale verschillen? Bezoeken aan artsen en specialisten, ziekenhuisopname, de meeste laboratorium- en andere diagnostische tests worden behandeld. Enkele provincies (niet veel) betalen voor insulinepompen en voorraden. Als je het geluk hebt om verzekeringsuitkeringen te hebben via hun werkgevers, zijn ze waarschijnlijk gedekt voor recepten, tandheelkundige en andere dergelijke "voordelen". Maar dat is niet vanzelfsprekend in deze economie. In de provincies die pompen niet dekken, kunnen verzekeringsmaatschappijen het tabblad voor pompen en benodigdheden ophalen.

18. Gezondheid Canada regelt de gezondheidszorg en verdeelt federale financiering naar de provincies en territoria. Stel je nu twee niveaus van overheidsbetrokkenheid voor voordat zorg wordt overhandigd aan de zorgverleners en patiënten - bureaucratie (bedoelde spelling!).

19. Omdat beslissingen over dekking in elke provincie en elk gebied worden genomen, is de dekking in het hele land nogal ongelijk. Elke provincie of elk gebied bestrijkt wat het nodig acht, aangedreven door zijn eigen agenda en wetgevers. Wat in Ontario wordt behandeld, hoeft bijvoorbeeld niet noodzakelijkerwijs in Quebec te worden behandeld. Als gevolg van tekorten aan artsen in sommige gebieden, kunnen wachttijden om specialisten te zien, langer zijn dan 6 maanden. In andere gebieden waar de wachttijd voor een huisarts 2 jaar of langer kan zijn, zijn bezoeken aan klinieken de norm. Onnodig te zeggen dat zelfmanagement bij diabetes essentieel is.

20. Dus hoe zit het met nieuwe technologie? Het komt langzaam en fabrikanten moeten door hoepels springen om het goedgekeurd te krijgen; zowel federale als provinciale goedkeuringen zijn nodig, en etikettering moet in het Frans en Engels zijn om te voldoen aan onze taalwetgeving. Het kan zeker ontmoedigend zijn.

21. De beschikbaarheid van diabetestechnologie in Canada is achtergebleven bij de VS. Het is pas de laatste paar jaar dat pompen algemener zijn geworden, maar het gebruik ervan is verre van normaal. Het continue glucosemonitorgebruik blijft zelfs nog verder achter. Provinciale plannen dekken ze niet. Verzekeringsmaatschappijen accepteren ze traag en slechts enkele van de meer progressieve plannen dekken ze. Als pompen het nieuwe kind op straat zijn, zijn CGM's vrijwel afwezig.