Postkaart uit Libië

Overal in de oude stad van Tripoli kijk je naar vlaggen en vlaggen van het 'nieuwe Libië' - in feite een vlag uit de tijd van het koninkrijk. De straatmarkten in de oude stad zijn levendig, misschien omdat het banksysteem ongeveer twintig maanden na de revolutie die de 42-jarige Qaddafi-dictatuur omverwerpt nog steeds volatiel blijft.

Clocktower in Old City, Tripoli. Foto door Vince Michael voor GHF

Libië is een cultureel monument - een land op het kruispunt van het Midden-Oosten en Afrika, bewoond door nomaden, kooplieden en religieuze pelgrims die allemaal hun sporen hebben achtergelaten, zij het in de glorieuze ruïnes van Sabrata, Leptis Magna en Shahhat (Cyrene) of in de felle en onbreekbare geest van het Libische volk vandaag.

Banners in de oude stad, Tripoli. Foto door Vince Michael voor GHF

Deze diepgewortelde geest was gevoelloos onder het bewind van Qaddafi sinds 1969. Op een recente reis naar Libië ontmoette ik vice-premier Dr. Sedeg Karim, en hij verklaarde luid en herhaaldelijk dat hij wilde om Libiërs de kans te geven de ongelooflijke diepte en rijkdom van hun geschiedenis te waarderen en opnieuw in contact te komen met hun nationale erfgoed.

Qaddafi zag deze oude schatten als overblijfselen van kolonialisme uit het verleden en van geen waarde of belang voor het Libische volk; de nieuwe regering ziet het potentieel van deze overblijfselen bij het opnieuw opbouwen en versterken van het economische en sociale systeem. Libië bezit tenslotte enkele van de grootste collecties Griekse en Romeinse architecturale ruïnes ter wereld en de oude site van Cyrene was de belangrijkste stad buiten het klassieke Helleense rijk, het "Athene van Afrika" genoemd. Iedereen die Cyrene heeft gezien, is getuige van de grootsheid van de site, een baken van rede en schoonheid dat nu uit een van de donkerste periodes van zijn geschiedenis komt.

Theater in Sabratha, Libië. Foto door Vince Michael voor GHF.

Met de steun van GHF en de A.G. Leventis Foundation is de Cyrenaica-gids zojuist uitgebracht. Geschreven door Dr. Philip Kenrick van The Society for Libyan studies, Cyrenaica is het product van 40 jaar uitgebreid onderzoek en reizen - de laatste gids over Cyrene werd in 1945 gepubliceerd. Op een dag verwachten we dat dit boek de metgezel zal zijn van elke enthousiaste reiziger en geschiedenisstudent die ernaar verlangt de voetstappen van dit land te bewandelen.

Tempel van Zeus, Cyrene. Foto met dank aan Global Heritage Fund.

Het zal een aanzienlijke inspanning vergen om het historische bewustzijn van erfgoed te keren, geïmpliceerd door de idiosyncratische perceptie van Gaddafi, een die het schoolcurriculum ernstig beperkt tot twee generaties Libiërs. Veel van de Griekse en Romeinse sites waren eenvoudigweg toegewezen aan verschillende westerse archeologen, alsof er weinig lokale identificatie met hen was, behalve als doelen voor vernietiging.

Het is een feit dat, zonder de lokale gemeenschap vanaf dit moment te betrekken, geen oude stad, monument of culturele traditie op lange termijn kan worden behouden of behouden. Deze ideologie is het DNA van ons werk bij Global Heritage Fund (GHF). Via de lokale gemeenschap kunnen we de economische voordelen van elke culturele onderneming realiseren.

In dit kader blijven de uitdagingen van Libië dezelfde als op veel plaatsen: hoe kunt u de gemeenschap met succes in het proces integreren? Hoe activeert u de site economisch op een manier die het behoud ervan in stand houdt zonder nieuwe bedreigingen te introduceren? Hoe zorg je ervoor dat natuurbeschermingswetenschap volgens de hoogste standaard wordt toegepast, terwijl je er tegelijkertijd voor zorgt dat de lange termijn rentmeesters van de site de primaire stem zijn in het behoud ervan?

Gurji-moskee, Tripoli. Foto door Vince Michael voor GHF

De Libische functionarissen van het ministerie van Oudheden, het ministerie van Cultuur en de vice-premier zelf waren ongelooflijk gastvrij en we hebben samen plannen besproken om een team van deskundigen in te schakelen om met Libische erfgoedautoriteiten samen te werken . Dit zouden niet alleen experts zijn in archeologie, natuurbeschermingswetenschappen en architectuur, maar ook leiders in onderwijs, beroepsopleiding, toerisme en economische ontwikkeling: dit zijn de fundamenten voor duurzame erfgoedontwikkeling.

Mozaïeken in het Nationaal Museum. Tripoli. Foto door Vince Michael voor GHF

Maak contact met ons