Rijkdomaccumulatie, ras en de Amerikaanse Joodse Ashkenazi-ervaring

Vegan Eggnog bestaat inderdaad, en het is magisch

1. Door Sarah Brammer-Shlay

2. "Ze is niet blank, ze is joods." Ooit dit eerder gehoord? Soms wil ik dit over mezelf zeggen, maar het is niet waar. Ik ben een Ashkenazische jood, maar mijn Europese erfgoed is veel minder centraal dan mijn joodse erfgoed. Ik ben een trotse jood maar een trotse blanke; dat is niet zo gemakkelijk om te zeggen. Is er reden voor blanken om trots te zijn op hun ras na de erfenis van dit land van racisme? Ben ik blank of ben ik gewoon joods?          Tijdens een dienstjaar onderzoeken veel deelnemers armoede door allerlei lenzen. Armoede in de Verenigde Staten kan niet worden begrepen zonder een diepgaand onderzoek naar de geschiedenis van het ras in dit land. Weken geleden kwam ik samen met mijn collega's in AVODAH: The Jewish Service Corps in D.C. voor een programma onder leiding van collega's dat raciale kwesties rond huisvesting en accumulatie van rijkdom en hun relatie met de Amerikaanse Joodse geschiedenis onderzocht. Onze avond was grotendeels gericht op de inhoud gepresenteerd in de PBS-documentaire 'Race: The Power of an Illusion: The House We Live In', waarin de geschiedenis van racistisch beleid wordt besproken.          We begonnen met het definiëren van intern, interpersoonlijk, institutioneel en structureel racisme. De film ging over veel zaken, waaronder witte vlucht, de impact van de G.I. Bill, het doorgeven van rijkdom door familie en het creëren van 'witheid'. Italianen, Ierse mensen en Joden kwamen grotendeels in de categorie 'blank' door voordelen van de G.I. Bill of World War II, inclusief geavanceerde mogelijkheden voor onderwijs en toegang tot lagere woninghypotheken. Toen Joden toegang begonnen te krijgen tot deze door de overheid gefinancierde programma's, konden Joden van Europese afkomst gebieden van economisch succes bereiken die voorheen niet voor hen beschikbaar waren. Een geleerde in de film besprak de verplaatsing van blanke mensen van de stad naar de buitenwijken en merkte op dat dit tijdperk van de geschiedenis bijdroeg aan de creatie van het idee van 'witheid'.         Wat betekent deze geschiedenis? Welke invloed heeft de geschiedenis op de huidige ongelijkheid in dit land? Het vermogen (activa minus schulden) van blanke Amerikanen in dit land was in 2010 gemiddeld 22 keer het vermogen van zwarte Amerikanen. Dit komt door een raciale geschiedenis in de Verenigde Staten die mensen met kleur expliciet uitsluit van gesubsidieerde uitkeringen door de overheid, zelfs in situaties waarin zwarte soldaten vochten in het leger van ons land, maar niet dezelfde toegang hadden tot voordelen als andere Amerikaanse soldaten bij hun terugkeer naar huis.          Deze geschiedenis van discriminatie op grond van ras is enorm in ons land. Op momenten dat problemen zo groot aanvoelen, kan die grootheid apathie en gebrek aan persoonlijke connectie veroorzaken. Als groep verbonden leden van het AVODAH-korps de politieke geschiedenis die we zochten aan de persoonlijke geschiedenis van onze families. We hebben een familietijdlijn gemaakt van onze geschiedenis in dit land en hebben opgemerkt dat verschillende delen van onze geschiedenis hebben geleid tot de accumulatie van rijkdom. Sommige van mijn aantekeningen omvatten mijn grootouders die profiteren van de educatieve component van de G.I. Bill en mijn ouders betalen voor mijn universiteit, waardoor ik met een bachelorgraad zonder schulden kon afstuderen. Beide gebeurtenissen gaven me een boost voor het bereiken van economische stabiliteit.          Ongelijkheid in dit land is gebaseerd op geschiedenis. We kunnen onze enorme hoeveelheid ongelijkheid niet nauwkeurig onderzoeken zonder diepgaand en lang te kijken naar de geschiedenis van het discriminerende beleid in de Verenigde Staten. Als Amerikaanse blanke Jood is het belangrijk voor mij om de plaats van mijn familie in deze geschiedenis te blijven verkennen en de voorrechten die ik bezit te erkennen, terwijl ik tegelijkertijd de unieke geschiedenis van de Amerikaans-Joodse ervaring blijf begrijpen.

3. Na dit programma verklaarde een van de huidige korpsleden dat ze dankbaar waren voor het bieden van een platform om te praten over ras, rijkdom en gentrificatie bij blanke joden. Columbia Heights in Washington, D.C., waar korpsleden wonen, is een snel gentrificerende buurt. Of we onze rol daarin willen onderzoeken of niet, we dragen daar bij aan die ingrijpende verandering in deze buurt. Ik zou beweren dat het moeilijk is om gentrificatie en de impact ervan te stoppen, zonder af te wijken van het kapitalisme als een economisch systeem met een extreem geracialiseerde geschiedenis. Dat betekent echter niet dat onze acties onbeduidend zijn.