Wie profiteert van de oorlogen in Irak en Syrië?

OOK OP HUFFPOST OPINIE

1. Naast louter verspillende uitgaven, zijn oorlogen een uitstekende gelegenheid voor regelrechte corruptie en misdrijf. Dit werd onderstreept in een recent geval waarin Dyncorps werd beschuldigd van het laten van een onderaannemer om smeergeld te vragen aan zijn werknemers als voorwaarde voor het behouden van hun baan. Het ministerie van Buitenlandse Zaken liet de sonde vallen in het gezicht van fel verzet van de Iraakse regering - geen goed teken voor het toezicht op de miljarden in nieuwe contracten die Irak binnenstromen als onderdeel van de huidige oorlogsinspanning.

2. De directe kosten van de oorlogen in Irak en Syrië zijn misschien maar een klein deel van de nieuwe onderneming die de komende jaren naar Lockheed Martin en zijn cohorten zal vloeien. De nieuwe oorlogen zullen vrijwel zeker de levensduur van het oorlogsbudget van het Pentagon verlengen, meer formeel bekend als de Overseas Contingency Operations (OCO) -account. De afgelopen jaren heeft OCO gediend als een sneeuwbrijfonds om Pentagon-projecten te betalen die niets te maken hebben met oorlog voeren. In zijn meest recente poging om het OCO-account binnen te vallen, heeft het Pentagon voorgesteld het te gebruiken om acht kostbare F-35 gevechtsvliegtuigen te financieren die nog niet eens zijn gecertificeerd voor gevechten. Er zal een sterke verleiding zijn van het kant van het Pentagon om dit slushfonds te blijven vullen tot niveaus die veel verder gaan dan wat er in Irak of Syrië wordt uitgegeven.

3. Als Linda Bilmes van de Kennedy School of Government van Harvard - de co-auteur van met Joseph Stiglitz van "The Three Trillion Dollar War", een uitgebreide kostprijs van de oorlogen in Irak en Afghanistan - heeft opgemerkt: "Ondanks twee mislukte oorlogen lijkt het land geen lessen te hebben geleerd over de enorme kosten van militaire avonturen en de grenzen van wat militaire interventie alleen kan doen om complexe uitdagingen op het gebied van buitenlands beleid op te lossen."

4. De echte test van het beleid van de Obama-regering in Irak en Syrië zal zijn of het de Verenigde Staten veiliger en de regio stabieler maakt. Geen van deze uitkomsten is waarschijnlijk als de huidige gemilitariseerde aanpak doorgaat. Maar zelfs als we debatteren over de wijsheid van de nieuwe oorlogen, moeten we er ook voor zorgen dat ze geen nieuwe ronde van verspillende uitgaven voortbrengen die belastingbetalers miljarden dollars kosten en niets doen om ons veiliger te maken.

5. Als er iets is dat we de afgelopen 13 jaar oorlog hadden moeten leren, dan is het wel dat oorlog een goede zaak is voor degenen die oorlog voeren. Helaas neemt de winst voor de aannemers van het Pentagon toe, maar ook de kosten voor de belastingbetalers in miljarden afval, fraude en misbruik. Terwijl Amerika opnieuw een oorlog in het Midden-Oosten begint, moet het Congres nu actie ondernemen om deze ongerechtvaardigde bonanza voor de aannemers van het Pentagon te stoppen.

6. De meest recente oorlogen in Irak en Afghanistan bieden een onheilspellend voorbeeld van wat er kan gebeuren wanneer de haast naar oorlog gepaard gaat met scherpe uitgavenstijgingen in combinatie met weinig tot geen toezicht of fiscale beperkingen. De Commissie voor oorlogscontracten - een tweedelig congresorgaan - schat dat er 30 tot 60 miljard dollar aan afval, fraude en misbruik was in verband met de oorlogen in Irak en Afghanistan - in totaal 12 miljoen dollar per dag. Erger nog, ten minste $ 6 miljard ontbreekt volledig, is nooit verantwoord, voor altijd verdwenen. Dat is een verbluffend bedrag aan belastingbetaler - de uwe en de mijne - om eenvoudig in de wind te verdwijnen.

7. Een van de meest ernstige voorbeelden van bedrijfs- en overheidsmisdaad tijdens de oorlogen in Irak en Afghanistan was een multibiljoen dollar no-bid contract voor de divisie Kellogg, Brown and Root (KBR) van Halliburton om te herbouwen en Iraakse olievelden exploiteren. Halliburton werd schuldig bevonden aan prijsuitstorting op alles, van de levering van olie voor militaire voertuigen tot het voeden van de troepen; slordig vakmanschap dat resulteerde in tal van onafgewerkte gebouwen en onvoldoende elektriciteitsvoorziening; en levensbedreigende situaties zoals defecte buien die een soldaat elektrocuteerden. Een lange lijst met andere voorbeelden is beschikbaar in de rapporten van de speciale inspecteur-generaal voor de wederopbouw van Irak, wiens onderzoeken de veroordelingen van 82 bedrijven en personen van illegale activiteiten die verband houden met het contracteren in Irak hebben aangejaagd.

8. Een recente schatting van de waarschijnlijke kosten van onze laatste oorlog in Irak en Syrië door het Centrum voor strategische en budgettaire beoordelingen varieert van $ 2,4 miljard tot meer dan $ 22 miljard per jaar, afhankelijk van of significante aantallen grondtroepen raken betrokken. Gordon Adams, de voormalige adjunct-directeur van het Witte Huis Bureau voor Management en Budget belast met de uitgaven voor nationale veiligheid, suggereert dat een volledige boekhouding van de kosten van operaties, vervanging van apparatuur, training en hulp aan andere leden van de coalitie, en een een verdubbeling of verdrievoudiging van het huidige niveau van 1.600 Amerikaanse troepen in Irak zou de jaarlijkse prijs van de oorlogen in Irak en Syrië op 15 tot 20 miljard dollar kunnen brengen. Hoewel deze bedragen lager zijn dan de kosten voor de oorlogen in Irak en Afghanistan, blijft het potentieel voor verspillende uitgaven enorm. Onze nieuwste oorlog is een welkome nieuwe bron van winst voor wapenmakers zoals Boeing (Joint Direct Attack Munitions) Raytheon (kruisraketten) en Lockheed Martin (Hellfire-raketten), wiens wapensystemen al veel worden gebruikt in Irak en Syrië. Dit is met name het geval als de conflicten jarenlang voortduren, zoals bestuursfunctionarissen hebben gesuggereerd.

9. Er is een kans dat de kosten van de huidige oorlogen uit de hand lopen, wat resulteert in een nog zwaardere inkomstenstroom naar aannemers van het Pentagon. We moeten niet vergeten dat de Bush-administratie aanvankelijk de kosten van haar interventie in Irak op $ 50 miljard heeft gesteld, een cijfer dat in de loop van het conflict is gegroeid tot meer dan 20 keer dat bedrag.

10. De aandelenkoersen van de topcontractanten van het Pentagon hebben een recordhoogte bereikt sinds de recente oorlogen in Irak en Syrië twee maanden geleden begonnen, zoals Dan Froomkin van de Intercept heeft opgemerkt. Deze meevaller voor wapenfabrikanten kan verbleken in vergelijking met de miljarden die waarschijnlijk naar particuliere aannemers gaan zoals Dyncorps en Triple Canopy die worden aangeworven om de Iraakse politie en veiligheidstroepen te helpen opleiden. De markt gokt duidelijk dat het korte tijdperk van fiscale beperkingen bij het Pentagon voorbij is.

11. Last but not least zal de wapenindustrie zich aansluiten bij het Pentagon en haviken op Capitol Hill om de huidige crisis in het Midden-Oosten te gebruiken als hefboom om de limieten op te heffen van het basisbudget van het Pentagon dat bestaat onder huidige wet. Als ze succesvol zijn, kan dit het komende decennium tientallen of zelfs honderden miljarden nieuwe contracten opleveren voor aannemers van het Pentagon.