Bestrijden abrikozenzaden (Laetrile of "Vitamine B17") kanker?

Nutritioneel gezien zijn abrikozenzaden vergelijkbaar met andere noten - ze zijn rijk aan gezonde vetten en leveren wat vezels en ijzer. Er zijn een aantal manieren waarop abrikozenzaden tegenwoordig in ons voedsel worden gebruikt. Zaden of pitten van de abrikoos geteeld in Centraal-Azië en rond de Middellandse Zee zijn zo zoet dat ze soms worden vervangen door amandelen. De Italiaanse likeur amaretto en amaretti biscotti, is op smaak gebracht met extract van abrikozenzaden en amandelen; plus, olie geperst uit deze cultivars is gebruikt als bakolie.
Zoete abrikozenzaden worden soms verkocht als snacks of om te bakken, en ze bevatten zeer weinig of geen amygdaline, een controversieel bestanddeel in de pit. Mensen eten abrikozenzaden als snack, net als voedingsrijke amandelen. Bittere abrikozenzaden bevatten daarentegen zeker amygdaline, die het cyanidegehalte kan verhogen na consumptie.
Het zorgwekkende probleem is dat abrikozenzaden vaak niet correct zijn geëtiketteerd, of ze nu zoet of bitter zijn, en tussendoortjes op een handvol van deze smakelijke zaden zijn potentieel gevaarlijk voor uw gezondheid. Het is moeilijk om een duidelijk antwoord te vinden over de veiligheid van deze zaden - van zoete abrikozenpitten is bekend dat ze de immuniteit stimuleren en lichamelijke infecties bestrijden, maar er is ook een groot debat over de chemische verbinding amygdalin (of Laetrile, de gepatenteerde medicijnnaam, of zogenaamde "vitamine B17", de marketingnaam) en de werkzaamheid ervan als een natuurlijke behandeling van kanker.

Antikankerverbindingen in abrikozenzaden?

Een studie uit 1982, gepubliceerd in het New England Journal of Medicine, evalueerde de werkzaamheid van Laetrile bij 178 patiënten met kanker. (2) De patiënten ontvingen Laetrile intraveneus, plus zij volgden een "metabole therapie" -programma bestaande uit orale Laetrile-behandelingen; heeft een speciaal dieet aangenomen dat cafeïne, suiker, vlees, zuivelproducten, eieren en alcohol beperkt; plus patiënten namen hoge doses enzymen en vitamines.
Het resultaat van deze 21-daagse behandeling gaf aan dat er geen wezenlijk voordeel was in termen van genezing, verbetering of stabilisatie van kanker; verbetering van symptomen gerelateerd aan kanker; of verlenging van de levensduur. Verschillende patiënten vertoonden symptomen van cyanide-toxiciteit of hadden bloedcyanide-niveaus die het dodelijke bereik na intraveneuze behandeling benaderden, maar de niveaus waren niet verhoogd na orale behandeling. Eén patiënt, die maagcarcinoom had met cervicymfekliermetastase, ondervond een gedeeltelijke respons die gedurende 10 weken werd gehandhaafd tijdens de behandeling met Laetrile.
In een studie uit 2006 van het Department of Physiology aan de Kyung Hee University in Zuid-Korea, toen Laetrile-extract werd gecombineerd met humane prostaatcellen, hielp het extract aanzienlijk apoptose (geprogrammeerde celdood) te induceren in de prostaatkankercellen. De onderzoekers concluderen dat amygdaline een waardevolle, natuurlijke optie kan bieden voor de behandeling van prostaatkanker. (3)
Er zijn verschillende wetenschappelijke onderzoeken met dieren en celculturen en de resultaten zijn gemengd. Sommigen ontdekten dat behandeling met Laetrile de groei van primaire tumoren bij muizen remde, terwijl anderen rapporteerden dat geen van de onderzochte solide tumoren of leukemieën op Laetrile reageerde bij elke dosis die werd getest. (4) Vanwege deze uiteenlopende resultaten is de medische gemeenschap het nog steeds niet eens over de werkzaamheid van Laetrile als behandeling tegen kanker. (5)
Abrikozenzaden bevatten een giftige chemische stof die bekend staat als amygdalin, ook wel Laetrile genoemd. Sommige bedrijven noemen deze stof "vitamine B17" om het product te labelen en op de markt te brengen als een essentiële stof. In het lichaam wordt deze chemische stof omgezet in cyanide, dat giftig is en ernstige schade kan veroorzaken.
Er is interesse geweest om abrikozenpitten, die zich in de zaden bevinden, te gebruiken om kanker te bestrijden vanwege deze giftige chemische stof die kankercellen bestrijdt voordat deze wordt omgezet in cyanide en zich door het lichaam verspreidt. Sommige onderzoekers geloven dat het cyanide alleen de kankergezwel zou schaden, maar wetenschappelijke studies suggereren dat dit niet altijd waar is.
De naam Laetrile is een gepatenteerde medicijnnaam die wordt gebruikt om een gezuiverde vorm van de chemische amygdaline te beschrijven, een plantaardige stof die suiker bevat en cyanide produceert. Deze verbinding is te vinden in de kuilen van veel fruit (zoals abrikozenzaden), rauwe noten en in andere planten, zoals limabonen, klaver en sorghum.
Laetrile wordt sinds de jaren 1970 in de VS gebruikt voor de behandeling van kanker; nadat de behandeling in de jaren 1950 was verboden omdat het te giftig werd geacht, beweerden staten dat het niet eerlijk was dat de Amerikaanse regering de toegang tot nieuwe en veelbelovende kankertherapieën kon blokkeren. Nadat rechtszaken in Oklahoma, Massachusetts, New Jersey en Californië de rol van de FDA hadden betwist bij het bepalen welke medicijnen beschikbaar moesten zijn voor kankerpatiënten, werd Laetrile gelegaliseerd in meer dan 20 staten.
In 1980 heeft het Amerikaanse Hooggerechtshof gehandhaafd om een federaal verbod op de verzending van Laetrile tussen staten te handhaven, en als gevolg daarvan is het gebruik van Laetrile sterk verminderd. Tegenwoordig wordt de verbinding voornamelijk geproduceerd en toegediend in Mexico en sommige klinieken in de VS Hoewel patiënten zich tot deze alternatieve behandeling wenden, staan de positieve en negatieve effecten van Laetrile nog steeds ter discussie.
Laetrile, een voorgestelde niet-toxische intraveneuze vorm van amygdaline, werd voor het eerst gebruikt als behandeling voor kanker in Rusland in 1845 en vervolgens in de VS in de jaren 1920. Destijds werd amygdaline in pilvorm genomen, maar dit werd als te giftig beschouwd en het onderzoek naar deze behandeling werd stopgezet. Tegen de jaren 1950 was Laetrile gepatenteerd en getest op zijn vermogen om kankercellen te doden op dierlijke cellen, hele dieren, getransplanteerde tumorcellen en mensen. Na tientallen jaren onderzoek, meestal op dieren en cellen, werd voorgesteld dat kankercellen gevoeliger zijn voor de toxische effecten van Laetrile dan normale cellen.
Een andere theorie suggereert dat het door Laetrile afgegeven cyanide een toxisch effect heeft dat verder gaat dan de interferentie met zuurstofgebruik door cellen, dus cyanide verhoogt het zuurgehalte van tumoren en leidt tot de vernietiging van lysosomen, die compartimenten in cellen die enzymen bevatten. Deze vernietigde lysosomen geven vervolgens hun inhoud vrij en doden de kankercellen, wat de tumorgroei stopt.
Volgens het National Cancer Institute kan Laetrile oraal worden toegediend als een pil, of het kan worden toegediend via injectie (intraveneus of intramusculair). (1) Het wordt gewoonlijk intraveneus toegediend gedurende een periode gevolgd door pillen, ook wel orale onderhoudstherapie genoemd.
De grootste zorg bij de behandeling met Laetrile is de hoeveelheid cyanide die in het lichaam groeit. Onderzoek toont aan dat de incidentie van cyanidevergiftiging veel hoger is wanneer Laetrile oraal wordt ingenomen omdat darmbacteriën en sommige veel gegeten planten enzymen bevatten die de afgifte van cyanide activeren. Aan de andere kant, wanneer Laetrile intraveneus wordt ingenomen, zijn de vrijgekomen cyanideniveaus erg laag.
De onderzoeksresultaten naar de antikankereffecten van Laetrile zijn gemengd. Sommigen laten zien dat het nuttig is om kanker te voorkomen en de verspreiding van bestaande kankercellen tot een minimum te beperken, terwijl anderen geen effecten op kankercellen vertonen. Hoewel veel beoefenaars beweren dat Laetrile een gekwalificeerde behandeling van kanker is, zijn de meesten het erover eens dat het voor geen enkele patiënt de primaire behandeling van kanker zou moeten zijn - in plaats daarvan bevelen bepaalde experts aan het te gebruiken als een supplement.

3 Voordelen van abrikozenzaden

Studies suggereren dat wanneer Laetrile wordt gebruikt als een vorm van kanker of pijnbehandeling, orale Laetrile ernstigere bijwerkingen veroorzaakt dan geïnjecteerde Laetrile. Deze bijwerkingen kunnen worden versterkt door frequente consumptie van abrikozenzaden en andere gemalen fruitpitten, rauwe amandelen en fruit of groenten die bèta-glucosidase bevatten (zoals selderij, perziken, taugé en wortelen). Orale inname van hoge doses vitamine C, samen met de consumptie van Laetrile, kan ook uw kansen op cyanidevergiftiging vergroten.
Je zou denken dat een lekkende darm alleen het spijsverteringsstelsel beïnvloedt, maar in werkelijkheid kan het meer beïnvloeden. Omdat Leaky Gut zo gewoon is en zo'n raadsel, Ik bied een gratis webinar aan over alle dingen die lekken. Klik hier voor meer informatie over het webinar.
Afgezien van het debat over het vermogen van abrikozenzaad om kanker te bestrijden, zijn er andere gezondheidsvoordelen die voortkomen uit de aanwezigheid van de plantaardige stof amygdaline of de zogenaamde "vitamine B17."
Abrikozenzaden bevatten speciale eigenschappen die de verspreiding van ziekten door het lichaam vertragen door schadelijke cellen te doden, maar de exacte manier waarop dit gebeurt, is niet goed begrepen.
Een studie gepubliceerd in het International Journal of Radiation and Biology ontdekte dat de amygdaline-verbinding het immuunsysteem stimuleerde door een statistisch significante toename te veroorzaken in het vermogen van de witte bloedcellen van een patiënt om schadelijke cellen aan te vallen. (6) Een theorie over de effecten van amygdaline suggereert dat de transformatie van normale cellen in gevaarlijke cellen die ziekte kunnen veroorzaken normaal wordt voorkomen door nuttige enzymen die in de pancreas worden geproduceerd. Dus "vitamine B17" kan de productie van alvleesklier-enzymen helpen verhogen die schadelijke eigenschappen in het lichaam vernietigen.
Hoewel enig onderzoek dat de componenten van abrikozenzaden als antikankerverbindingen testte, geen verandering in kankercellen liet zien, meldden sommigen van hen dat patiënten een afname van pijn verklaarden. In een reeks casusrapporten die in 1962 werden gepubliceerd, werden 10 patiënten met uitgezaaide kanker (wat betekent dat het zich van het ene lichaamsdeel naar het andere verspreidde) behandeld met een breed scala aan doses intraveneus Laetrile. Pijnverlichting was het belangrijkste gerapporteerde voordeel; plus verminderde zwelling van lymfeklieren en verminderde tumorgrootte werden ook gemeld. (7)
In de Chinese farmacologie worden abrikozenzaden gebruikt om artritische pijn te behandelen. De vezels in abrikozenzaden vangt zuren en andere gifstoffen op in het spijsverteringsstelsel en trekken ze uit het lichaam. De zaden zijn ook ontgiftend, dus ze verminderen ontstekingen in het lichaam en dienen als een natuurlijke artritisbehandeling. Artritis is een gewrichtsaandoening die zwelling en pijn in de gewrichten veroorzaakt.
Abrikozenzaad kan een lage bloeddrukreactie veroorzaken door de vorming van thiocyanaat, een krachtig bloeddrukverlagend middel. In het begin van de 20e eeuw werd thiocyanaat gebruikt bij de behandeling van hypertensie, maar het wordt niet langer gebruikt vanwege meldingen van toxiciteit; natriumnitroprusside, een metaboliet van thiocyanaat, wordt echter nog steeds gebruikt voor de behandeling van een hypertensieve noodsituatie. Een noodsituatie treedt op wanneer de bloeddruk in de slagaders gedurende een langere periode wordt verhoogd, wat kan leiden tot gezondheidsproblemen, waaronder hartaandoeningen, hart- en vaatziekten, beroerte, aorta-aneurysma, perifere slagaderziekte en chronische nierziekte.
Het is onbekend of dit een effectieve behandeling op lange termijn is of dat de effecten slechts tijdelijk zijn; onderzoek suggereert dat als amygdaline eenmaal is gemetaboliseerd, het de productie van enzym beta-glucosidase veroorzaakt, dat in wisselwerking staat met darmbacteriën, het lichaam ontgiften en op natuurlijke wijze de bloeddruk verlagen.
Oorzaken van hoge bloeddruk zijn een zoutrijk dieet, emotionele stress, overmatige alcohol, overdosis cafeïne, roken, obesitas, inactiviteit, anticonceptiepillen en vergiftiging door zware metalen. Hoewel de chemische componenten in abrikozenzaden kunnen helpen om de bloeddruk te verlagen, suggereert onderzoek dat het niet helemaal veilig is.
Het gehalte aan amygdaline in abrikozenzaden varieert afhankelijk van hun chemische componenten en of ze bitter of zoet zijn. De kleine of wilde abrikozen die inheems zijn in Noord-China en de Himalaya bevatten meer amygdaline, terwijl de variëteiten die in de VS worden gevonden minder krachtig zijn.
Wanneer u abrikozenzaden koopt in de plaatselijke natuurvoedingswinkel, zijn de amygdaline-niveaus waarschijnlijk minder krachtig dan de variëteiten die cyanidevergiftiging veroorzaken - maar het probleem is dat u niet zeker kunt zijn . Lees het etiket heel aandachtig. Het is beter om zoete abrikozenzaden te kopen en te consumeren die in de VS worden geteeld. Wanneer abrikozenzaden worden gekookt of gefermenteerd, is de toxiciteit verminderd.
Overmatig genomen kunnen abrikozenzaad symptomen van cyanidevergiftiging veroorzaken, waaronder misselijkheid, koorts, uitslag, hoofdpijn, slapeloosheid, verhoogde dorst, zwakte, lethargie, mentale verwarring, nervositeit, verschillende pijnen en pijnen in gewrichten en spieren, en een daling van de bloeddruk. In ernstige gevallen veroorzaakt cyanidevergiftiging zenuwbeschadiging, coma of zelfs de dood.