Ceylon versus Cassia - niet alle kaneel is gelijk geschapen

De onderste regel

Kaneel is een zeer populair kruid.
Het is niet alleen heerlijk, de vele gezondheidsvoordelen zijn ook indrukwekkend.
Kaneel is goedkoop en overal verkrijgbaar in de meeste supermarkten. Ten minste één type is.
De meeste mensen realiseren zich niet dat er eigenlijk twee hoofdtypen van dit kruid zijn.
Beiden zijn gezond, maar één bevat een toxine die schadelijk is als je er teveel van eet.
Dit artikel verklaart de verschillen tussen Ceylon en cassia kaneel.

Kaneel is een kruid gemaakt van de binnenschors van de Cinnamomum-boom.
Stroken van de binnenschors worden gedroogd totdat ze krullen in rollen die bekend staan als kaneelstokjes of pennen. Deze kunnen vervolgens tot poeder worden gemalen of tot een extract worden gemaakt.
De unieke eigenschappen van dit kruid komen van zijn essentiële oliën en verbindingen, met name cinnamaldehyde (1).
Deze verbinding geeft kaneel zijn smaak en aroma en is ook verantwoordelijk voor veel van zijn gezondheidsvoordelen.

Cassia-kaneel komt van de Cinnamomum cassia-boom, ook wel Cinnamomum aromaticum genoemd.
Het is ontstaan in Zuid-China en wordt ook wel Chinese kaneel genoemd.
Er zijn echter verschillende ondersoorten die nu op grote schaal worden gekweekt in Oost- en Zuid-Azië (2).
Cassia heeft de neiging een donkerbruine-rode kleur te hebben met dikkere stokjes en een ruwere textuur dan Ceylon-kaneel.
Cassia-kaneel wordt als van mindere kwaliteit beschouwd. Het is erg goedkoop en is het type dat het meest wereldwijd wordt geconsumeerd. Bijna alle kaneel die in supermarkten wordt gevonden, is de cassia-variëteit.
Cassia wordt al lang gebruikt in de keuken en in de traditionele Chinese geneeskunde. Ongeveer 95% van zijn olie is cinnamaldehyde, wat cassia een zeer sterke, kruidige smaak geeft (3).

Ceylon of "echte kaneel" is inheems in Sri Lanka en de zuidelijke delen van India.
Het is gemaakt van de binnenschors van de Cinnamomum verum-boom.
Ceylon is bruin van kleur en bevat veel strakke stokjes met zachte lagen. Deze functies bieden een zeer gewenste kwaliteit en textuur.
Ceylon-kaneel komt minder vaak voor en is al lang geprezen als kookkruid. Het is vrij duur in vergelijking met de meer gebruikelijke cassia-variëteit.
Het wordt beschreven als een delicate en mild zoete smaak die geschikt is voor desserts.
Ongeveer 50-63% van zijn etherische olie is cinnamaldehyde, wat vrij laag is in vergelijking met cassia. Dit verklaart het mildere aroma en de smaak (3).

Al generaties lang wordt kaneel geprezen om zijn gezondheidseigenschappen.
Er wordt met name beweerd dat het de bloedsuikerspiegel ten goede komt, wat belangrijk is voor mensen met diabetes.
Een overzicht van 16 eerdere onderzoeken naar diabetesbehandeling vond veelbelovende resultaten voor Ceylon-poeder dat als supplement werd gebruikt (4).
Dier- en laboratoriumonderzoek tonen aan dat het de bloedsuikerspiegel kan verminderen, de insulinegevoeligheid kan verhogen en de metabole markers geassocieerd met insulineresistentie kan verbeteren (4).
Helaas zijn er geen studies bij mensen om de effectiviteit of optimale dosering van Ceylon-kaneelsupplementen te bepalen.
Anderzijds is cassia gebruikt in verschillende onderzoeken bij mensen met en zonder diabetes type 2. De meeste hiervan constateerden significante verlagingen van de nuchtere bloedsuikerspiegel binnen enkele maanden na gebruik (5, 6, 7).
De standaarddosis cassia lag tussen 1-6 gram per dag. Het had minimale bijwerkingen, of helemaal geen.

Ceylon en cassia hebben waarschijnlijk iets andere gezondheidseigenschappen.
Dit komt omdat hun verhoudingen met etherische olie enigszins verschillen.
De huidige gepubliceerde studies hebben echter niet geprobeerd dit onderscheid te maken.
Verschillende bioactieve verbindingen van cinnamon lijken bijvoorbeeld te voorkomen dat een eiwit genaamd tau zich ophoopt in de hersenen.
Dit is belangrijk, omdat de opbouw van tau een kenmerk is van de ziekte van Alzheimer (8, 9, 10).
Dit effect is echter waargenomen bij gebruik van zowel Ceylon als cassia kaneel. Daarom is het onduidelijk of de een in dit opzicht superieur is aan de ander.
Over het algemeen is het niet mogelijk om te zeggen welke meer gezondheidsvoordelen heeft. Ceylon heeft echter veel minder kans om schade te veroorzaken bij regelmatig gebruik.

Coumarin is een verbinding die van nature voorkomt in verschillende plantensoorten.
Het kan in grote doses schadelijk zijn.
Bij knaagdieren is bekend dat coumarine nier-, lever- en longschade veroorzaakt. Het kan zelfs kanker veroorzaken. Bij mensen zijn er geïsoleerde incidenten met vergelijkbare effecten (11, 12).
In feite was de Tolerable Daily Intake (TDI) van coumarine 0,2 mg / lb (0,5 mg / kg) lichaamsgewicht. Het is nu teruggebracht tot 0,05 mg / lb (0,1 mg / kg) (11).
Cassia-kaneel, maar niet Ceylon, is een zeer rijke bron van coumarine.
Cassia bevat ongeveer 1% coumarine, terwijl Ceylon slechts 0,004% of 250 keer minder bevat. Dit is zo laag dat het vaak niet detecteerbaar is (3, 13).
Het overschrijden van de bovengrens voor coumarine is gemakkelijk mogelijk als u veel cassia-kaneel consumeert. In veel gevallen kunnen slechts 1-2 theelepels iemand over de dagelijkse limiet brengen.
Daarom, als u regelmatig veel kaneel eet of een supplement neemt dat het bevat, dan moet dit Ceylon zijn en geen cassia.

Zowel Ceylon als cassia zijn gezond en lekker.
Als u echter van plan bent om grote hoeveelheden van dit kruid te consumeren of een supplement te nemen, kan cassia schadelijk zijn vanwege het coumarinegehalte.
Aan het einde van de dag is Ceylon-kaneel van betere kwaliteit en veel veiliger.